Ապրիլի 30-ին տեղի ունեցավ «Քարահունջ մշակութային հայագիտական կենտրոն»-ի 83-րդ հանդիպումը, որը կազմակերպվում է Հայաստանի Ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի հետ համատեղ:
Թեման՝ «Հայերենի անհայտ ծագման բառարմատների խնդիրը նոստրատիկ լեզվաբանության համատեքստում /ֆիննաուգրական լեզուների համեմատությամբ»:
Բանախոս՝ Գոհար Նիկողոսյան, բ.գ.թ., ՀԱՊՀ օտար լեզուների ամբիոնի դոցենտ։
—————————
Կարդացեք նորությունները մեր www.carahunge.org կայքում:
Միացեք մեզ ՝
FB: / carahungengo
Telegram:
Instagram: / carahunge_armenological_center
——————————
«Քարահունջ մշակութային հայագիտական կենտրոն»-ի նյութերը հրապարակելիս հղումը սկզբնախբյուրի վրա պարտադիր է։ Նյութերի ընթացքում գովազդ չի թույլատրվում։
source
20 Comments
Բառերը ստեղծում են երեխաները , բոլոր ժողովուրդների երեխաները գենետիկորեն տարբեր են ,,,,ծնողները ընդորինակում ու տարածում , իսկ գենետիկորեն օտար բառերը ներմուծվում են գրիչների ու թարգմանիչների կողմից ։ Հայերենում ամեն տառ բառ է ,,,, ք,կել , ծ,ռել , է , ա,նոռմալ , բ,պեճ , դ,դում ։
Լեզվաբան չեմ , սա իմ անձնական տեսակետն է ։
Չանվանեք Արմինան Ուրարտու։ "Ուրարտու" տերմինը սխալ է եվ հակահայկական։
Վարդապետը ուսուցիչ է հոգևոր աշխարհում։
Հիսուսին երբեմն վարդապետ էին ասում ոմանք էլ ուսուցիչ։
ԱՐՄԱՏ-Հայերենը մարդկութեան գրական լեզվի նախալեզուն էր ու է, որի բառակազմից, աշխարհի «լեզվաբաները» ու «բառարմատագետները» բան չեն հասկանում, կամ էլ դիտաորեալ կեղծում են:
❤🙏🌅👍💐☘️
❤բայց հայերենում 48 000 բառ կա ։ ԻՆՉ 10000՞՞՞՞՞մասինա խոսքը ՞՞՞
Թե գրագետ էք, մի գիրք էլ կարդացեք, որ հնդեվրոպացի ւմնաք, Հայր ցեղ եք!
The URANTIA Book!
Գոհար Նիկողոսյան: Շատ հեռու եք իրականութիւնից: Օրինակ Վարդաւար բառի առնչութեանբ:
1- Վարդ +աւար (و ّرد + اور ) բառը զուտ պարսկերէն է և նշանակում է ծաղիկ բերել կամ ծաղիկ ծաղկել: Այդ տօնը Պարսկաստանի Փիրուզ թագաւորի օրոք, երկար տարիներ Երաշտից յետոյ անձրեւելու տօնն է:
2-վարդ (و ّرد ) այսինքը ծաղիկ Պարսկերէն է:Այստեղ « ա» տառը սուր «ա» հնչիւն է:
3- վէրդ ( و ٍرد )պարսկերէն է, այսիքը խօսք: այստեղ երկրորդ կնչիւնը «Է»-ն է որը Հայերէնում փոիխւել է «ա» հնչիւնի:
Այսինքը Հայերէնում օգտագործւող « Վարդ » բառը ,թէ ծաղիկ ու թէ խօսք մտքերով երկուսն էլ պարսհերէն են:
Ուրարտական Հայատանի անկումը:
———————————-
Մեր Հայ ազգը տասնեակ հազարամեակներից առաջ Յաւերժապաշտ է եղել ու Խալդի Աստծուն է պաշտել մինչև Ուրարատական պետութեան անկումը: Իսկ խառնածին Երվանդունիները կործաելով Ուրարտական պետութիւնը մեզ դարձրին Արևպաշտ:
Մէհր-Արևպաշտութիւնը Հայաստանում տարածւել է (860-ից 830 թւերին, մեր թւարկութիւնից առաջ ) Ուրարտացիների ժամանակ, երբ Ուրարտացիք հարձակւել ու գրաւել են Պարսկաստանի մի շարք քաղաքներ (Այդ թւում Մար ցեղախմբի Մարաղէ աստղադիտական քաղաքը )որոնց բնակիչները Մէհր-Արևպաշտ էին:
Այն օրերում Արևպաշտութիւնը և արևին պատկանող գիտութիւնը աշխարհի ամենա-առաջադէմ, ամենա-նոր,ամենա-գրաւիչ գիտութիւնն էր ( ճիշտ այսօրւայ DNA-ի կամ տիեզերագնացութեան գիտութիւնը ), որ ճշգրիտ ձևով բացատրում էր, ոչ թէ երկիր մոլորակն է կենտրոնում գտնւում, այլ արևն է կենտրոնում և երկիր մոլորակն է արևի շուրջ պտտում: Այդ գիտութիւնով կազմւեց Պարսկական արեգնային օրացոյցը (տոմարը, طومار ): Իսկ հետագայում յայտնաբերւեցին արևի շուրջ պտտող ութ մոլորաակները:
Այդպէս Ուրարտացիք թոյլ են տալիս արևին պատկանող գիտութիւնը ներմուծւի Հայաստան և Պարսիկ Մարերի գիտ- աստղագէտների օգնութեամբ կազմում են « Հայկական տոմար»-ը, որը Պարսկական արեգնակային տոմարի կրկնօրինակութեան աղաւաղւած տեսակ է ու լի Պարսկական անուններով:
Իսկ այդ գիտութեան հետևից ներխուժում են նաև Պարսիկ գիտնականները ( Մոգերը, مغ ) և Արևպաշտութիւն քարոզող Քրմերը: Տարինրի ընթացքում ծնւում են Պարսիկ Քրմերից սերւած Խառնածին Հայեր, որոնք Արևպաշտութեան կրօնն էին դաւանում:
Այդ Պարսիկ Քրմերից սերւած խառնածին Արևպաշտ Հայերը հետզհետէ բազմանում և Ուրատացիքի ժամանակ կերտում են « Մհերի Դուռ» կոչւող Արևպաշտութեան կոթողը ու օր-ըստ-օրէ աւելի են բազմանում:
Արևպաշտ Պարսիկ Մարերի ( مادها ) զօրքը 609 մթա-ում Ուրարտացիքի հետ պայմանաւորւածութիւն ունենալով Հայաստան էին մտնում որ Ուրարտացիքի օգնութեամբ Ասորեստանի դէմ կանգնեն, Սակայն Արևպաշտ Պարսիկ Մարերը փոխարեն Ուրարտական պետութեան օգնեն, օգնելով Հայկազունի Երւանդեաններին յեղաշրջում են Ուրարտական պետութիւնը:
Այդպէս, Պարսիկ Քրմերից սերւած խառնածին Հայկազունի Երւանդեանները 609 մթա-ում սադրելով Ուրարտական պետութեան դէմ, Պարսիկ Մարերի հետ միասին գաղտնի միութիւն կազմելով դաւադրաբար պետական յեղաշրջում կատարելով կործանեցին Ուրարտական Հայաստանը և հազարամեակներից եկած զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեան կրօնը ու Հայաստանում պարտադրեցին Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութիւն կրօնը:
Ուրարտական պետութեան անկումից 13 տարի անց ( 596 մթա-ում) Յաւերժապաշտութեան կրօնի հոգևորկանները ստիպւած փախնում են Բաբիլոն որ Արևպաշտները իրենց չսպանեն ու այնտեղ հիմնում են Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենտրոն: Սակայն տարիեր յետոյ Արևպաշտութիւնը տարածւում է նաև Բաբիլոնում և նրանք բռնագրաւում են Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենրոնը և վերածում«Արամագի հայոց Մոգաց դպրոց»-ի:
խառնածին Հայկազունի Երւանդունիների ծառայութեան շնորհիվ Հայ ազգի անկումը սկսում է: Նրանք տարծում են Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութիւն կրօնը տարածաշրջանում և Պարսկաստանը դառնում է իր ժամանակի ամենահզոր գերուժը Աքմենկանների ժամանակ:
խառնածին Հայկազունի Երւանդեանները Պարսիկների դրածոյ կամակատարներն էին ու նրանց իշխանութեան գալով ամբողջովին կտրւում է Հայ ազգի կապը իր հազարամեակների անցեալից և Պարսկականացւում է:
խառնածին Հայկազունի Երւանդեանները փոխում են մեր կրօնը, մշակոյթը, աւանդույթները, ծէսերը, տօնրը,Հայերէն լեզւի բառերը,տեղանունները, անձնանունները և ինչ որ Հայկական էր: Երւանդ ( ائورونت ) անունը ինքը Պարսկերէն բառ և անուն է:
-Ուրարտացիքի անկումից յետոյ « Արտ, ارد » նախդիրով տեղանունները և անձնանունները բոլորը Պարսկերէն են:
«պատ ( վաղարշա+պատ)» վերջադրով տեղանունները Պարսկերէն են :
-Հայերէն լեզւում «Իկ ( փոքր+իկ)», «բար ( հաւանա+բար) » « ան ( գիլ+ան) » « կան ( առևտրա+կան )» « եան ( Մեհրաբ+եան)» ու բազմաթիվ այլ նախդիրներ ու վերջածանցներ Պարսկերէն են:
-Ուրարտացիքի անկումից յետոյ մեր անձնանունները Պարսկականացւել են և բոլորովին կապ չունեն Ուրարտականի հետ: Տիգրան, Վարդան,Արշակ, Արտակ, Արտաշէս,Արտաւազ, Երւանդ, Արամազդ,Մհեր, Անահիտ, Վահագն, Վաղարշակ, Պապ, խօսրով, Միհրան, Մեհրուժան, վասակ, Մերի, Միրտադ,Մեհեկան, Վահրամ, Աշխեն, Փառանձեմ,Պարթև, Դրդատ, Տիր, Տիրան,Մամիկոն և այլն:
– Ուրարտացիքի անկումից յետոյ մենք խալդի Աստծուն չենք պաշտել, այլ Պարսկական Մէհր ( արև-չաստծուն) ենք պաշտել:
-Ուրարտացիքի անկումից յետոյ,մեր տօները մոռացութեան են տրւել ու սկսել ենք տօնել պարսկական բարեկենդան ( برغندان), վարդիւոր, տրնդէզ, և ամիսների օրանունները: ձմեռնամուտը, աշնանամուտը, գառնանամուտը և այլն:
-Ուրարտացիքի անկումից յետոյ, մեծ թւով (%85) Հայերէն բառեր վերացւել ու փոխարինւել են Պարսկերէն բառերով:
Զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեան կրօնի անկումը , Արիացի Պարսիկ Արևպաշտ Քրմերի ու խառնածին Հայկազունի Երւանդեանների սադրանքով: :
~~~~~~~~~~~~~~~~~
Մեր Հայ ազգի որոշ հատւածը Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութեան կրօնը ոչ պաշտօնապէս դաւանել է 860 մթա-ից: իսկ պաշտօնապէս 609 մթա-ից մինչև 3Օ1 մթ է Հայաստանում Արևպաշտութիւնը հիմնական կրօն եղել:Այսինքը 910 տարի:
Արևպաշտ Պարսիկ Մարերի ( مادها ) զօրքը 609 մթա-ում Ուրարտացիքի հետ պայմանաւորւածութիւն ունենալով Հայաստան էին մտել որ Ուրարտացիքի օգնութեամբ Ասորեստանի դէմ կանգնեն, Սակայն Արևպաշտ Պարսիկ Մարերը փոխարեն Ուրարտական պետութեան օգնեն, օգնելով Հայկազունի Երւանդեաններին յեղաշրջում են Ուրարտական պետութիւնը:
Այդպէս, Հայկազունի Երւանդեանները 609 մթա-ում սադրելով Ուրարտական պետութեան դէմ, Պարսիկ Մարերի հետ միասին գաղտնի միութիւն կազմելով դաւադրաբար պետական յեղաշրջում կատարելով կործանեցին Ուրարտական Հայաստանը և հազարամեակներից եկած զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեան կրօնը ու Հայաստանում պարտադրեցին Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութիւն կրօնը:
Ուրարտական պետութեան անկումից յետոյ,Հայկազունի Երւանդեանները ու Պարսիկ Մարերը, Հայաստամում պարտադրեցին Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութիւն կրօնը ու ճնշումը Յաւերժապաշտների դէմ այնքան սաստկացաւ, որ Ուրարտացիքի անկումից 13 տարի անց այսինքը 596 մթա-ում, Յաւերժապաշտութեան հոգեւորականները ստիպւած փախնում են Բաբիլոն, որ Արևպաշտները իրենց չ՝սպանեն: Այդպէս մարեց հազաարամեակներից եկած մեր Յաւերժապաշտութեան կրօնը ու փոխարինւեց Արևպաշտութեամբ:
Ուրարտական Վանի Արարատեան թագաւորութեան անկումից յետոյ Հայաստանի մերձաւոր տեղանքում, բազմաթիվ Յաւերժապաշտութեան տաճարներ հիմնահատակ քանդւել են, որ Հայ ազգի կապը կտրւի իր հին կրօնից:
Ինչքան Արևպաշտները աւելի են հզօրացել, ապա աւելի են ճնշել Յաւերժապաշտներին ու նրանց տաճարները քանդել կամ վերածել են Արևպաշտութեան տաճարների:
– Յաւերժապաշտութեան Խալդի Աստծոյ տաճարը Մէհր-Արևպաշտ Քրմերը վերածեցին Միհրի գլխաւոր տաճարի որը գտնւում էր Արևմտեան հայաստանի Դերջան գաւառի Բագայառիճ գիւղում:
– Հին Հայաստանի Յաւերժապաշտութեան Խալդի Աստծոյ տաճարը որը Տարոնի հոգևոր կենտրոնի Արտիշատի քարե լեռան լանջում էր , Արևպաշտները անւանափոխելով վերածեցին Վահագնի անւանումով:
Արևպաշտները Ուրարտական քաղաքը անւանափոխել են Արտիշատ անունով, իսկ մոռացութեան տւել նրա հին տեղանունը:
– Վանայ լճի մօտակայքի Արտամետի և Արտաշատի Յաւերժապաշտութեան տաճարը արևպաշտները վերածեցին մեհեանների:Անւանափոխել են նաև տեղանունը:
– Յաւերժապաշտութեան հոգեւորականները, որոնք Ուրարտացիքի անկումից 13 տարի անց (596 մթա) փախել էին Բաբիլոն որ Արևպաշտները իրենց չ՝սպանեն, այնտեղ հիմնել էին Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենտրոն:
Տարիներ անց, ցաւոք Արևպաշտութիւնը տարածւում է նաև Ասորիք ու Բաբիլոնի Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենտրոնը Արևպաշտները բռնագրաւում են ու վերածում են Արևպաշտութեան «ԱՐԱՄԱԳԻ✱ Հայոց Մոգաց Հոգեւոր դպրոցի»:
Այդպէս Արևպաշտ Հայկազունի Երւանդեանների ու Պարսիկ Մար ցեղախմբի դաւադիր ձեռքով մարեց հազաարամեակներից եկած մեր զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեան կրօնը ու փոխարինւեց Արևպաշտութեամբ և մեր ազգի դժբախտութիւնը սկսեց:
——————————-
✱ Մօտ 1OOO տարի անց Մեսրոպ Մաշտոցը գնում է Բաբիլոն «ԱՐԱՄԱԳԻ» դպրոցը այն յոյսով, որ այնտեղ Յաւերժապաշտութեան կրօնից ու նրա հոգևորականներից հետք գտնի, որոնք գուցէ օգտակար լինեն Հայերէն գրերի ստեղծմանը:
Սակայն Մաշտոցը այնտեղ Յաւերժապաշտութեան կրօնից ոչ մի հետք չի գտնում:
Յաւերժապաշտութեան և Զրւանականութեան ( Zurvanism, زُروان) կապը:
՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝՝
Մեր Հայ ազգը տասնեակ հազարամեակներից առաջ Յաւերժապաշտ է եղել ու Խալդի Աստծուն է պաշտել մինչև Ուրարատական պետութեան անկումը:
Պարսիկ Մարերի Քրմերից սերւած խառնածին Հայկազունի Երւանդեանները 609 մթա-ում սադրելով Ուրարտական պետութեան դէմ, Պարսիկ Մարերի հետ միասին գաղտնի միութիւն կազմելով դաւադրաբար պետական յեղաշրջում կատարելով կործանեցին Ուրարտական Հայաստանը և հազարամեակներից եկած զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեան կրօնը ու Հայաստանում պարտադրեցին Պարսկական Մէհր-Արևպաշտութիւն կրօնը:
Ուրարտական պետութեան անկումից 13 տարի անց ( 596 մթա-ում) Յաւերժապաշտութեան կրօնի հոգևորկանները ստիպւած փախնում են Բաբիլոն որ Արևպաշտները իրենց չսպանեն ու այնտեղ հիմնում են Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենտրոն: Սակայն տարիեր յետոյ Արևպաշտութիւնը տարածւում է նաև Բաբիլոնում և նրանք բռնագրաւում են Յաւերժապաշտութեան կրօնի կենտրոնը և վերածում«Արամագի հայոց Մոգաց դպրոց»-ի:
Յաւերժապաշտութեան կրօնի հոգևորկանները ու իրենց ընտանիքները երկրորդ անգամ լինելով, Բաբիլոնում էլ Արևպաշտների հալածանքին են ենթարկւում և ցիր ու ցան են լինում: նրանց հիմնական ու կարևոր հոգևորակնները նահատակւում կամ մահանում են իսկ նրանց ընտանիքները մթա 4-րդ դարում ստիպւած լքում են Բաբիլոնը ու գաղթում Պարսկաստան:
Այդ գաղթը տեղի է ունեցել Աքմենեան Կայսրութեան երկրորդ կիսամեակում և Ուրարտական Հայաստանի Յաւերժապաշտ հոգևորականների ընտանիքները Պարսկաստանի հարաւից ( ներկայի Խուզեստան, خوزستان ) նահանգից մուտք են գործել Պարսկաստան, անցել են նեկայի Պարսկական Ֆարս ( فارس ) նահանգը ու մուտք են գործել ներկայի Քէրման (کرمان) նահանգը ու բնակութիւն հաստատել Զրադաշտական Սիսթան ( سیستان) քաղաքում:
Նրանք Սիսթանում (سیستان) նաև գոյատևելու խնդիր են ունեցել և ծածկել են իրենց Յաւերժապաշտ լինելը ու անցել Զրադաշտական շարքերը: Սակայն իրենց մեկուսութեան մէջ հաւատացել են իրենց նախնիներից յիշողութուն մնացած միա-Աստւածաբանական «ժամ»-ի և « տեղ»-ի հաւատքին ու իրենք-իրենց կոչել են « Զրւան»-ներ:
Դարեր տառապած « Զրւան»-ները Յաւերժապաշտութեան կրօնից ոչինչ չեն իմացել, քանզի այդ միա-Աստւածութեան կրօնը, որը հիմնւած է « ժամ»-ի և « տեղ»-ի գիտութեան վրայ, այնքան բարդ գիտութիւն է, որը Ուրարտական ժամանակաշրջանի վերջին Հաւերժապաշտ հոգևորակների համար էլ այն անհասկանալի էր:
Կարելի է ասել թէ յաւերժա-գիտութիւնը, գիտութիւնների-գիտութիւնն է և դրանից բարձր գիտութիւն գոյութիւն չունի: Սակայն « Զրւան»-ների յիշողութեան մէջ միայն այն էր մնացել, որ այդ կրօնը միա-Աստւածութեան հաւատք է , աւելի քան 12'000 տարի վաղեմութիւն ունի և ժամի ու տեղի հետ կապ ունի և յաւերժութեան է հաւատում:
Նոյնիսկ « Զրւան»-ների այդ քիչ տեղեկութիւն ունենալը, վախ էր արաջացրել Զրադաշտութեան մէջ և մտածում էին թէ « Զրւան»-ների միա-Աստւածութեան գաղափառը կարող է վարի տանել Զրադաշտութեան Ահուրամազդայի և Ահրիմանի երկակ- աստւածութիւնը ( Dualism-ը):
« Զրւան»-ները Զրադաշտութեան ճնշման ներքոյ ընդունում են երկ-աստւածութիւնը ( Dualism-ը): Այդ ու հանդերձ մեկուսացւում ու ճանաչւում են որպէս Զրադաշտութեան աղանդ:
Մեսրոպ Մաշտոցի աշակերտներից, իմաստաբան Եզնիկ Կողբացին իր «Եղծ աղանդոց» աշխատութեան երկրորդ գլխում պատշաճ կերպով հերքում է թէ Զրադաշտութեան ու թէ նրա աղանդ Զրւանականութեան երկ-աստւածութիւնը ( Dualism-ը ):
« Զրւան»-ներ երբեք չեն մերւում Զրադաշտութեան մէջ, հետագայում նոյնիսկ ազդում են «Մանիականութեան» (Manichaeism, مانی ) վրայ:
« Զրւան»-ները որպէս Զրադաշտական աղանդ մեկուսացւած գոյատևել են մինչև 100 տարի առաջ, ապա 100 տարի առաջ Իսլամացել ու ընտրել են Նուրի ( نوری ) ազգանունը:
—————————————-
ՀԳ: – Զրւանականութեան,ու Յաւերժապաշտութեան կապը միայն նրանում է,որ Զրւանները գիտեցել են, որ իրենք յաւերժութեան միա-Աստւածութեան են պաշտել որի հիմքը ժամը և տեղն է ու էլ ոչինչ:
– Զրւան բառը,մեծ հաւանութեամբ Ուրարտական Հայերէն բառ կամ տեղանուն է գուցէ և Վան քաղաքի հետ առնչւող: կ՝ցանկաանայի ուսումասիրողները զբաղւեն այդ բառով:
-Իրանա-Հայերից կ՝խնդրէի եթէ Նուրի ( نوری ) ազգանունով անձանց են հանդիպում, որոնց նախնիները Սիսթանում ( سیستان ) են բնակւած եղել, հետաքրքրւեն նրանցով:
– Ովքեր հետաքրքրւած են Յաւերժապաշտութեան « ժամ»-ի և « տեղ»-ի վերաբերեալ, ապա բացատրութիւնը էջումս է ( թէ Հայերէն և թէ Անգլերէն թարգմանութիւնը ) :
Արևպաշտ երւանդունիները 2600 տարի առաջ, կործանելով Ուրարատական Հայաստանը և մեր զուտ Հայկական Յաւերժապաշտութեւն կրօը,տօները, ծէսերը, անձանունները, տեղանունները, մշակոյթը և այլն,Պարկականացրել են ամեն ինչ: նրանք ոչնչացրել են նաև այն օրերի Ուրարտական Հայերէն լեզւի բառապաշարի %85-ը և փոխարինել են Պարսկերէն բառերով:
Ուրարտագէտները և Ուրարտական Հայերէն լեզուն ուսումնասիրողները պէտք է գիտակցէն,որ խառնածին Հայկազունի Երվանդյանները մեծ թւով աղաւաղումնր են կատարել Ուրարտական Հայերէն լեզւի բառերի, տեղանունների, անձնանուննրի մէջ:
Նոյնիսկ մեր գրաբառ Հայերէնը, տարբերութիւն ունի Ուրարտական Հայերէնի հետ:
Մեր Գրաբառ Հայերէնը նաև աղաւաղւած է այն օրերի Փահլաւերէն-Պարսկերէն բառերով:
Գրաբառի բազմաթիւ բառերի մտքերը չգիտենք, իսկ եթէ այդ բառերն էլ պառզաբանւեն, ապա դրանք դեռ Ուրարտական Հայերէնից տարբեր են:
Այնպէս որ, Ուրարտական Հայերէնի լեզւի ուսումնասիրողները, պէտք է գիտակցէն որ Ուրարտական Հայերէնի բառապաշարը տարբեր է նաև գրաբառ Հայերէնի բառապաշարից:
Իրական Հայերէն լեզուն Ուրարտկան Հայերէնն է, Ուրարտական Հայաստանի անկումից յետոյ Հայերէն լեզուն Պարսկականացւել է:
Հայերենը գոյություն ունի ի սկզբանե։ Քանի որ հայերենում երեվում է լեզվի զարգացումը ամենապրիմիտիվից սկսած։ Այսինքն նախամարդու խիստ սահմանափակ բառապաշարի աստիճանական զարգացոմը կարելի է նկատել հայերենում։ Զարմանալի է որ լեզվաբանները դա չեն տեսնում։ Օրինակ Այծ , գիծ, գետ (գիտենալ), գետ , հետ, կետ, կարդալ, տիպ, դպիր, գիր, կեռ, կոր ։ Այս բոլոր բառերը մի արմատից են ստեղծվել, հետզհետե իմաստը ճյուղավորվել է դառնալով նոր արմատ։ Նոր երեվույթներ ճանաչելու, մշակութային,կենցաղային զարգացմանը զուգընթաց, նոր երեվույթի անվանումը տարբերվող արտասանությամբ հնչեցնելու նպատակով ։ Ուղղակի պետք է նկատել բառերի պատճառահետևանքային կապը, եվ ստուգել , արդյոք հնարավոր է բառի նախնական ձեվի ձեվափոխումը լեզվաբանական օրենքների համաձայն։ Մի ուրիշ օրինակ ։ Այր – տղամարդ(ռազմիկ), Այր
Քարանձավ, Այրկրակ ։ Հիմա այս 3 իմաստները կապենք իրար։ Կստանանք նախամարդու կենցաղի շատ կարեվոր դրվագ։ Մի այլ օրինակ, կոշիկ- կաշի։ Նոր իր կաշվից ոտնաման, որը այլ ոտնամաններից տարբերելու համար կոչել են կաշվիկ, որն էլ դարձել է կոշիկ։ Ի դեպ գոմեշ բառն էլ կապ ունի այս բառի հետ։ Մի խոսքով հայերենում նկատում ենք նոր երեվույթի ստեղծման հետ կապված նոր բառի ի հայտ գալու գործընթացը։ Ինչից պարզ երեվում է որ այդ բատերը փոխառություն չեն, իսկ հայերենը այդ երեվույթների ի հայտ գալու ժամանակ արդեն գոյություն է ունեցել ։ Եվս մի շատ կարեվոր փաստ։ Հայերենը հնդեվրոպական լեզու չէ, այլ նախահնդեվրոպական լեզվի առաջացման վրա մեծ ազդեցություն թողած լեզու։ Հետեվաբար նախահնդեվրոպական լեզվի իբր նախնական ձեվերի վերականգնված տարբերակները լեզվաբանների կողմից խիստ աղավաղված են ու դատապարտված սխալ ելակետ ընտրելու պատճառով։իսկ կոմպյուտերը էս ոչխարները դարցրին համակարգիչ բայց համակարգը ռուսերեն система անգլերեն sistems ճիշտ է՞
Հոյակա՛պ. խոնարհվում եմ ու հարց իսկ հոյակապը էլի հնդեվրոպական է՞
Не считаете ли вы все противоречия в приведённых вами примерах и отказ от своих первичных работ давлением на ученого или имеет политические подексты.
Уважаемый докладчице вопрос:
Слово удмурт – что означает слово и на каком языке и почему?
– имеет ли отношение к армянскому ?
ռւտ ֊ մուրտ, т е на шумеро – армянаком ут восмерка лежачая означающее солнце и март – человек, все вместе — Солнечный человек,
ՉԵՔ ԿԱՐԾՈՒ՞Մ ՈՐ ԵԹԵ ԿԱՆ ԲԱՌԵՐ ՄԱՐԴ – ԱԶԳԻ, ՈՒՐԵՄՆ ԿԱՆ ԵՎ Ո'Չ ՄԱՐԴ ԱԶԳԻ ՄԱՐԴԱՆՄԱՆ ՏԵՍԱԿՆԵՐ, ԱՅՆՊԵՍ ՉԷ՞
ԻՆՉՊԵՍ ՀԱՅԵՐԻ ՆԱԽՆԻՆԵՐԸ ԽՈՍԵԼՈՎ ՆԱԽԿԻՆ ՀԱՅԵՐԵՆՈՎ ՉԵՆ ԴԱԴԱՐԵԼ ՄՆԱԼ ՀԱՅ, ԱՅԴՊԵՍ ԷԼ ԼԵԶՈՒՆ, ՀԱՄԱՐՎԵԼՈՎ ՆԱԽԿԻՆ ՉԻ ԴԱԴԱՐՈՒՄ ՄՆԱԼ ՀԱՅԵՐԵՆ, ԱՅՆՊԵՍ ՈՐ ՀԱՅԵՐԵՆԸ ԱՂԲՅՈՒՐ ԼԵԶՈՒՆ Է ՀԸՆԴԵՎՐՈՊԱԿԱՆԻ