Ինչպիսինն է կյանքը ուլտրաաբիսալում

Մենք կարծում էինք, թե դա Երկրի վրա կյանքի համար ամենաանպիտան վայրն է։ Սակայն պարզվեց՝ այնտեղ կյանքը եռում է։
Պատկերացրեք մի վայր, որտեղ ճնշումն այնքան հսկայական է, որ սովորական սուզանավն այն պարզապես կջախջախեր։ Այստեղ չկա լույսի ոչ մի շող, ջերմաստիճանը տատանվում է զրոյի մոտ, իսկ խորությունը հասնում է գրեթե 11 կիլոմետրի։ Թվում էր, թե կյանքն այստեղ անհնար է։ Բայց ինչ-որ պատճառով այն գոյություն ունի։
Դա հադալյան գոտին է՝ Երկրի ամենախորը օվկիանոսային փոսորակները։ Երկար ժամանակ գիտնականները դրանք համարում էին գրեթե անկենդան։ Սակայն յուրաքանչյուր նոր ընկղմում բացահայտում է արարածների ավելի ու ավելի նոր տեսակներ։
Նման ճնշման տակ գոյատևելու համար նրանք ստիպված են եղել բառացիորեն վերագրել իրենց կենսաբանությունը։ Օրինակ՝ շատ օրգանիզմներ արտադրում են հատուկ նյութ, որը պաշտպանում է նրանց սպիտակուցները քայքայումից։ Խորջրյա ձկները չունեն լողափամփուշտ. գազը նման խորության վրա պարզապես չէր կարող գոյություն ունենալ։ Դրա փոխարեն նրանք ունեն փափուկ, գրեթե դոնդողանման մարմիններ, որոնք չեն վախենում հրեշավոր ճնշումից։
Բայց ամենազարմանալին այն է, թե ինչով են նրանք սնվում։ Հիմնական սնունդն այստեղ այսպես կոչված ծովային ձյունն է՝ մանրագույն օրգանական մասնիկների անվերջանալի անձրևը, որը դանդաղորեն թափվում է օվկիանոսի մակերևույթից։ Իսկ եթե հատակն է իջնում կետի դիակը, այն վերածվում է իսկական խնջույքի, որը տեղական էկոհամակարգին բավականացնում է տարիներ շարունակ։
Եվ այնուամենայնիվ, ամենահրաշալի օազիսները գտնվում են հիդրոթերմալ աղբյուրների մոտ։ Այնտեղ բակտերիաները սովորել են էներգիա ստանալ ոչ թե Արեգակից, այլ Երկրի ընդերքից դուրս եկող քիմիական նյութերից։ Ստացվում է, որ նույնիսկ մեր մոլորակի վրա գոյություն ունի մի աշխարհ, որտեղ կյանքը կարող է գոյատևել ընդհանրապես առանց արևի լույսի, և հենց այդ պատճառով էլ այն այդքան ուշադիր ուսումնասիրում են՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչպիսին կարող է լինել կյանքը այլ աշխարհներում։

source