Творцы пера и кисти об армянках!

Большие Салы, они и сейчас находятся на есть!

Чущкам не показывать .
С ума сойдут , сравнивая своих чушек- пастушек .

Мавзолей "Мумтаз махал", в Индии по некоторым сведениям тоже построен в часть любимой жены армянки правителя Индии. Портрет "Неизвестной" художника Крамского тоже по некоторым сведениям срисован с девушки армянки.❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

Красотка наша! Приятно тебя слушать! ❤😍🌹🌹🌹

Ծխախոտը կամ էն ինչ որ օգտագործում էս, ինքնինքեան նա մեխկ չի,, նայած թէ ինչի համար էս օգտագործմ,, և նաև ծառայմ էս հենց նրան, ինչը որ անում կամ որ օգտագործմ էս,,, իսկ մարմինը հարկավոր է, որ ամեն մեկը ճիշտ հասկնա և իմանա, որ իր մարմինը մի անոթ է, և որ արդեն իսկ ազատ է, և նայև մագուր է, և սուրբ է,, առավելևս ծառա չէ ինչոր մեկին,,, և տվյալ անձը հենց ինքն է որոշում թէ իր մարմնում կամ հենց էտ սուրբ անօթում ինչով լիացնել,,, այն ամենով, ինչը որ վնաս է տալիս մարդուն կամ անօթին, իհարկե եթե նա հասկանմ է, որ վնաս է իր համար, նա անպատճառ չի օգտագործում,,, իհարկե չիմացող մարդ արարածը նման է մի թմբլիկ սիրունիկ երեխայի,, որ սիրում է վազվզել խաղալ բնության գրկում,,, նա առաջին հերթին չփչփալով վազում և մտնում է այն պատահած անձրևաջրերի մեջ որ հանդիպում է իրեն,, իսկ ինչքանով էլ որ ցուրտ է, և ցեխոտ է, նրան միևնուն է հաճելի է,,, իհարկե ինչքան էլ որ դուք մեծահասակ էք,,, հասկնաք թէ չհասկնաք, ցեխքը չեք մտնում, այլ շրջանցում էք այտ ցեխաջրերից, որտև հաճըլի չի,,, բայց և այնպես ինչքան էլ որ հասկնմ էք,,, էլի ընկնում էք այտ ցեխաջրերի մեջ, ուզեք թէ չուզեք,,, վերջապես դուրս էք գալիս չէ այտ ցեխաջրից,,,??? Հոմ չեք մնում ցեխաջրում ընկած,,,??? Թէ մնում էք այնտեղ արդեն գրանցված ու հաստստված,,,

Вот ещё из Расула Гамзатова про его любовь к Армении и армянам.
Как армянин, я Арарат люблю,
Как армянин, с ним вместе я скорблю.
Туман его, дыхание его
Сгущаются у сердца моего.
И мнится мне, не луч зари горит,
А кровь армян снега его багрит.
И кажется, не дождь сечет туман,
А льются слезы горькие армян…
Потоки слез текли века подряд —
Ты их вобрал, безмолвный Арарат…
И сам мечтал столетья напролет
Увидеть близко свет севанских вод…
О, как же прочен снег извечный твой,
Коль он не тает от тоски людской!
Смотрю я на далекий Арарат,
Любовью и волнением объят!

Как можно не слушать Вас и не впускать луч солнца в свой дом, который начинает сверкать от Вашей красоты и беседы с нами.
P.S. Спасибо за сегодняшнюю тему.

Прекрасная работа.

Спасибо. Как всегда интересно.

👍👍👍

Tack för både konstnärlig och poetisk beskrivning av armeniska skönheten!!!❤❤❤❤❤❤❤