Շոկային կիրակնօրյա եթեր՝ ինչ է սպասվում աշխծարհում և ՀՀ, իմ պաշտոնական կայքի բացումը

Ողջույն Աննե ջան

Բարև Ձեզ Աննե ջան, որ խնդրեմ 7 թվի մասին մի երկու բան կասեք

Կեցցես Աննէ ջան
❤💙🧡

Ամեն ջան մի բան արա թող չարը չարով խեղդվի օգնիր փրկել մեր Հայաստան աշխարհը ու մեր բազմաչարչար ժողովրդին ։Ես հավատում եմ Աստծո զորությանը ։Եկեք աղոթենք ազգովին ուպայքարենք չարի դեմ ։

Բարև ձեզ

Արցախ վերադարձ կլինի

Ane jan, srtic es asum, et satananeri verj@ ga verjapes ays tari, arjananan amena dajan chakatagrin!!!

❤❤❤❤❤❤❤❤❤

Ես լեզուներ եմ սովորում, ու այնպես է ստացվել, որ հայերենի ուսումնասիրության, վերջինս էլ պատմության խորքերն է ինձ տանում։ Ես էլ Ձեր նման հայկական կայսրություն ու Տիգրան Մեծ եմ տեսնում։ Ու Ձեր ասած սեւնա հետաքրքիր։ Ղարաբաղ բառի մեջ հենց լույս եմ տեսնում։ Այնտեղ սեւ չկա։ Ղարա, սեւ բառ չկա, ու սարքել են։ Իսկ իրականում վեր, սար, գոռ, գոռա, լեռ, ղար, հար, հարություն բառն է։ Բաղը տեղ բառն է, վըղ, բաղ, տեղ, դաղ, ցախ, հող, խող, ւող, ւըղ, գյուղ, ւան, տան, տուն։ Բաղք գավառ ենք ունեցել Սյունիքի մարզում, որի արմատական նշանակությունը տեղեր։ Բաղք, Ղարաբաղ, վերի(լեռնային) բաղ։ Ճշմարտությունը բնության նման է, մի տեղից ծլումա։ Դրա համար է լեռնային բառը ավելացել է, որովհետեւ ղար բառը հենց լեռ բառն է։ Իմաստափոխել, ու սուտ սեւ իմաստ են տվել։ Ղարաբաղ, Ղարադաղ, Ւարադաղ, Արցախ, Երեւան(Յէրէւան, Yerevan), Էրեբունի, Իրաւան, Էրիւան, Սարի թաղ, բոլորը նույն բառերն են, ժամանակի ընթացքում հնչյունափոխված ու գրել կարդալու փոփոխությունների արդյունքում ստացված բառերն են, որոնց նշանակությունը նույն ձեւ պահպանված է։ Ճշմարտության մեջ է լույսը, իսկ սուտը, որը սարքել են, սեւ է։
Հետաքրքիր է, աստրոլոգիայով էլ, լեզուներով էլ, նույն խնդրի լուծումն է։
Հետաքրքիր է, ես իմ ձեռքին շատ մուգ խալ ունեմ, որի նշանակությունը գրող, գյուտարար, բացահայտում է նշանակում, ու բացի ինձանից 2 հոգու ձեռքի վրա եմ նկատել այդ նույն խալից, 2ն էլ լեզվաբան են, մեկը հորքուրս է, գերմաներենի հետ է կապված, մեր տանը, պապայիս կողմը լեզուներ սիրում են, պապիկն էլ ինքնուրույն լեզուներ էր սովորում ու գրականության հետ կապված էր, մյուսը պարսկերենի իմ ուսուցչուհին էր, հետո իմացա, նրանք ընտանիքով պարսկերենի հետ կապված են, իսկ որդին Հրաչ Քեշիշյանն է մեր։ 2 լեզուներն էլ հայերենի հետ նույն լեզվաընտանիքում են։ Ես հայերենի օգնությամբ եմ այդ լեզուները սովորել, շուրջս գտնվող իրանցիների հետ յուրահատուկ կապ էր ստեղծվում ու այդ արմատները բառերի զգում էինք, այդպես հեշտ եմ սկսել խոսալ։ Ու բարբառները խոսալուց հնչյունները զգում եմ կարծես ինչ որ տեղից հուշում գա։ Ու ամենահետաքրքիրը ինձ ներդաշնակ ու երջանիկ եմ զգում այդ ամենում։ Խոսում եմ մարդկանց հետ, իրենք էլ են բացահայտում, խորքերից, արխիվներից բաներ է դուրս գալիս մարդկանց կյանքերից։ Բայց էս ամենը իրականա։

Բայց այսօր 26 ն է մարտի

Ամեն ինչ լավ է